Azeroth! Kraino moja! Ty jesteś jak zdrowie!
Ile cię trzeba cenić, gracz wtedy się dowie,
Gdy ma dc. Ten piękno Twe w całej ozdobie
Widzi i recenzuje, bo tęskni po Tobie.
Exodarze i Stormwind, ze swym dzielnym ludem!
Jak mnie z wipe’a na serwer powrócono cudem
Gdy bez itemów pod GMów opiekę
Oddana, nad klawiaturą senną przetarłam powiekę
I zaraz mogłam mountem wprost ze Stormwind progu
Gnać i radośnie siekać Sojuszu wrogów.
Tak nas powrócisz cudem na Bugwella łono.
Tymczasem przenoś postać gracza utęsknioną
Do tych Płonących Stepów, do tych łąk zielonych
Szeroko w Eastern Kingdoms rozciągnionych.
Do tych pól zaludnionych mobem rozmaitem,
Obdarzonym itkami, czasem tylko szitem.
Gdzie klecha healuje, war Hordzińców nawala,
Gdzie na plecach mi lśni miecz dwuręczny pala.
A wszystko przepasane Dead Scar, niby miedzą.
Na niej gęsto Krwawe Elfy i Undeadzi siedzą.